opr. Piotr Bieruta

Literatura:
Wilfried Koch Style w architekturze, Warszawa 1996
Stefan Kozakiewicz Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 1996
Zdzisław Mączeński Elementy i detale architektoniczne w rozwoju historycznym, Warszawa 2005

PRZĘSŁO

Przęsło - powtarzający się człon jakiejś konstrukcji (np. sklepienia, podciągu) zawarty w przedziale między sąsiadującymi podporami.

PRZYPORA

Przypora - skarpa; pionowy element konstrukcyjny, podpora w postaci filara przyściennego o boku zewnętrznym ukośnie ściętym lub ukos owym. Zadaniem przypory jest wzmocnienie ściany budynku lub muru wolno stojącego oraz przenoszenie ciężaru sklepień budowli na podłoże. Przypora stanowi podstawowy element konstrukcji filarowo - skarpowej, charakterystycznej dla architektury i budownictwa gotyku.

PUTTO

Putto - motyw dekoracyjny przedstawiający uskrzydloną postać małego pulchnego dziecka lub aniołka, powszechnie stosowane w malarstwie i rzeźbie od okresu renesansu.

RELIEF

Relief - kompozycja rzeźbiarska stosowana we wszystkich okresach historii architektury do zdobienia budowli, dekoracyjna tworzona na płaszczyźnie płyty drewnianej, kamiennej lub metalowej z pozostawieniem w niej tła. Uzyskuje się ją przez rzeźbienie, kucie lub odlewanie. Rozróżnia się reliefy płaskie, wypukłe i reliefy wklęsłe.

ROCAILLE

Rocaille - charakterystyczny dla zdobnictwa rokoka motyw dekoracyjny w postaci ornamentu o kształtach fantazyjnych, nieregularnych i asymetrycznych oraz płynnych i strzępiastych konturach, naśladujący swą stylizacją formy muszli i roślin morskich.

ROZETA

Rozeta - ornament architektoniczny w kształcie rozwiniętej róży. W architekturze gotyku rozetą nazywa się okrągłe okno wypełnione witrażem i ornamentem maswerkowym umieszczone nad głównym portalem kościoła. W Krakowie znajduje się m. in. nad wejściem do Katedry na Wawelu. U Słowian - w jednej z prostszych form - etniczny symbol solarny, powszechnie stosowany w folklorze jako element zdobniczy.