opr. Piotr Bieruta

Literatura:
Wilfried Koch Style w architekturze, Warszawa 1996
Stefan Kozakiewicz Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 1996
Zdzisław Mączeński Elementy i detale architektoniczne w rozwoju historycznym, Warszawa 2005

SZACHULEC

Szachulec - glina wymieszana z sieczką, z trocinami lub wiórami czy też zarzucona na plecionkę z witek lub trzciny. Rezultatem jest specyficzny wizerunek otynkowanego zwykle na biało budynku poprzecinanego ciemnymi od dziegciu belkami, ułożonymi w kratownicę z ukośnymi wsparciami.

SZTUKATERIE

Sztukaterie - gipsowe odlewy dekoracyjne elementów powierzchni tynkowej, np. gzymsy, opaski, rozety, zamocowane do muru ocynkowanymi hakami lub śrubami albo spojone z podłożem zaprawa gipsową.

SŁUŻKA

Służka - w architekturze gotyckiej pionowe, cienkie elementy kamienne lub ceglane o przekroju wałka albo półwałka, zespolone z filarem wolno stojącym lub przy siennym, pełniące statyczną funkcję przenoszenia nań ciężaru sklepienia krzyżowo-żebrowego.

TĘCZA

Tęcza - otwór tęczowy; otwór w ścianie usytuowanej na granicy nawy głównej prezbiterium kościoła, przesklepiony niekiedy łukiem, noszącym nazwę tęczowego. Tęcza jest zazwyczaj akcentowana dekoracja architektoniczną i malarską. W kościołach gotyckich często umieszczano u góry tęczę poziomą, ozdobna belkę drewnianą, zwaną tęczową, na której ustawiano krucyfiks oraz figury święte.

TRAKT

Trakt - w architekturze ciąg pomieszczeń, znajdujących się na jednej osi, najczęściej równoległej do osi podłużnej budynku. W budownictwie ze względu na trudność oświetlenia, nie stosuje się więcej niż trzy trakty. Szczególną postacią traktu jest amfida.

TRIFORIUM

Triforium - trójdzielne arkadowe okno przezrocze, charakterystyczne dla architektury romańskiej i gotyckiej.

Więcej artykułów…

  1. WESTYBUL
  2. WITRAŻ
  3. WNĘKA
  4. WOLE OKO