opr. Piotr Bieruta

Literatura:
Wilfried Koch Style w architekturze, Warszawa 1996
Stefan Kozakiewicz Słownik terminologiczny sztuk pięknych, Warszawa 1996
Zdzisław Mączeński Elementy i detale architektoniczne w rozwoju historycznym, Warszawa 2005

SKLEPIENIE ZWIERCIADLANE

Sklepienie zwierciadlane - sklepienie klasztorne o bardzo małej krzywiźnie albo sklepienie przechodzące w płaski strop powyżej krótkiego odcinka krzywizny.

SPICHRZ

Spichrz - spichlerz; jedno lub kilku kondygnacjowa budowla służąca do magazynowania zboża luzem lub w workach. Dawne spichlerze charakteryzują się zwarta bryłą, stromymi dachami, trójkątnymi szczytami, niewielka liczba małych otworków okiennych, zewnętrznymi schodami i gankami na piętrze. Spichlerze murowane często zdobiono ryzalitami, portykami, frontonami, a wiejskie spichlerze drewniane bogatą dekoracją snycerską.

SPŁYW WOLUTOWY

Spływ wolutowy (woluta, ślimacznica) - element architektoniczny i motyw ornamentalny w kształcie spirali lub zwoju, niekiedy przybiera formę esownicy, której szczególną formą są spływy wolutowe wypełniające przestrzeń narożną pomiędzy węższą i szerszą kondygnacją fasady.

STALLE

Stalle - drewniane lub kamienne ławy ustawiane pod ścianami prezbiterium, przeznaczone dla uczestniczącego w nabożeństwach duchowieństwa, występujące głównie w kościołach katedralnych, klasztornych i kolegiatach. Stalle miały zazwyczaj bogate formy architektoniczno-plastyczne.

STIUK

Stiuk - materiał zdobniczy w postaci tynku szlachetnego nakładanego na ściany i elementy architektoniczne we wnętrzach. Stiuk naśladuje swym wyglądem i faktura marmur lub inny kamień, a jego zewnętrzna warstwa jest wykonywana z wapna, pyłu marmurowego, gipsu alabastrowego i kleju kostnego z domieszką różnych barwideł. Warstwa ta jest po stwardnieniu dokładnie szlifowana i polerowana. Stiuk jest stosowany do formowania różnych motywów dekoracji architektonicznej – ornamentalnych i figularnych, a także elementów architektonicznych.

SYGNATURKA

Sygnaturka - wieżyczka usytuowana na dachu kościoła, zwykle na prezbiterium lub nad skrzyżowaniem nawy głównej i transeptu, mieszcząca mały dzwon kościelny, tak samo nazywany.