Znane postacie - Barberina Campanini

Barberina Campanini


Barberina Campanini (La Barberina – tancerka baletowa) urodziła się w 1721 roku w Parmie we Włoszech. Debiut sceniczny artystki miał miejsce w paryskiej operze w 1739 roku. La Barberina wystąpiła wówczas w sztuce pt. „Fêtes de Hèbé ou Les Talens Lyriques”, autorstwa Jean-Philippe Rameau. Barberina szybko zyskała sławę, jej talentem oczarowany był m.in. król pruski Fryderyk II, który postanowił zaprosić ją na dwór i zaangażować do „Królewskiej Opery” w Berlinie. Campanini odmówiła tego angażu. W odwecie za odrzucenie propozycji Fryderyk II zlecił swoim służbom dyplomatycznym zadanie uprowadzenia artystki. Campanini została porwana w 1744 roku i uwięziona w Poczdamie. Próby uwolnienia tancerki podjął się jej ówczesny adorator lord Stuart Mackenzie. Jednak wszelkie zabiegi zmierzające do oswobodzenia Barberiny spod zależności od Króla Fryderyka II spełzły na niczym. Artystka rozpoczęła pracę w berlińskiej operze. W czasie występów na estradach Prus otaczał ją krąg szlachetnie urodzonych wielbicieli. Jednym z nich był baron Samuel Freiber von Cocceji - zarządzający wcześniej pruskim ministerstwem sprawiedliwości, a następnie wielki kanclerz. W tancerce zakochał się także jego syn, Karol Ludwig von Cocceji. W 1748 roku Barberina i Karol Ludwig wzięli potajemnie ślub. Młodzi małżonkowie nie mogli pozostać na berlińskim dworze. Wyjechali z Berlina i zamieszkali w Głogowie. Karol Ludwig von Cocceji otrzymał wówczas stanowisko wiceprezydenta rejencji głogowskiej. W 1759 r. Barberina kupiła posiadłość w Barszewie, w której zamieszkała i założyła konwent dla dziewcząt ze zubożałych rodzin szlacheckich „Fräuleinstift”. Za zasługi w krzewieniu kultury i nauki na Śląsku kolejny król pruski nadał Barberinie tytuł hrabiny de Barshau. Barberina Campanini zmarła 7 czerwca 1799 roku w Barszewie. Pochowano ją w krypcie kościoła parafialnego w Grodowcu koło Głogowa. Tancerka była wspomożycielską tej światyni (m.in. ufundowała ołtarz pw. Czternastu Wspomożycieli). Grobowiec, gdzie spoczywały szczątki artystki, został splądrowany po 1945 roku.

Postać tancerki jest jedną z bohaterek książki autorstwa Sebastiana Miernickiego pt. „Pan Samochodzik i kólewska baletnica”.

Barszew – wieś, gdzie mieściła się posiadłość Barberiny Campanini, została wysiedlona i zburzona w latach 70-tych XX wieku. Obecnie na jej terenie znajduje sie zbiornik poflotacyjny Żelazny Most.

opr. Piotr Bieruta

 

Źródła:
Alexander von Freyer, La Barberina, 1 - 2, Gazeta Jaworska, Jawor 1993
Traud Gravenhorst, Schlesien, Erlebnisse eines Landes, Breslau 1938
Głogowski słownik biograficzny do 1945 r. (praca zbiorowa pod red. Jerzy i Andrzej Sadowsckich), Głogów 1995
http://pl.wikipedia.org/wiki/La_Barberina